Drie uur jezelf verliezen in prachtige Stationshuis-landschappen

Heeft allemaal te maken met Cultuurbarbaren. De kunstenaars van Bacinol hadden er voor dit jaarlijkse evenement weer een buiten-activiteit van gemaakt in een deel van de stad waar mensen niet altijd zo snel naar een cultureel evenement gaan. Epicentrum was dit jaar het Stationshuis, waar kinderen de bouwhekken rond deze plek konden voorzien van beschilderde bouwhekdoeken. Thema voor het schilderen: ‘Als ik de baas zou zijn van het Stationshuis’.

En toen werd op het laatst storm Austen aangekondigd. Gelukkig konden we uitwijken naar Stunt. Daar hadden we twee ruimtes om de bouwhekdoeken te beschilderen. En een gezellige koffiekamer om moeders tegeltjes met bloemen te laten beschilderen.

De middag begon heel voorzichtig. Met vier kinderen, maar gaandeweg kwamen er meer kinderen. Per saldo zo’n twintig kids. En altijd samen met een moeder, een vader, of met beiden.

We hadden als kunstenaars wel een scenario achter de hand om de kinderen op weg te helpen, maar echt nodig was dit niet. Treinstations op rails, glijbanen rondom het Stationshuis en boomhutbomen rolden al snel uit de kokers van de kinderen. Ook leuk, waar het ene kind stopte, ging de ander verder. Bijvoorbeeld met gras voor het al geschilderde rollende station en een wolkenhemel boven het landschap: teamwork in de overtreffende trap. Ook leuk: waar een al wat ouder kind heel precies een vlinder schilderde, kwastte een peuter van 3 er een streperige kluwen met verrassende kleurscheidingen naast. Ze had er draaiend met haar kwast een bruinige hoop van kunnen maken. Maar dat deed ze niet. Ze zette mooie kleurschakeringen naast elkaar met hier en daar een verrassend geel toefje.

Ook leuk: de ouders. Een deel van hen koos voor het zij-programma: het beschilderen van tegeltjes. Een ander deel scharrelde wat door het Stunt-gebouw heen. Gevraagd of ze een stukje mee wilden schilderen zeiden ze: ‘Nee hoor dat is voor de kinderen’. Een kwartier later zaten sommige deze‘weiger-ouders’ op hun knieën midden in het schilderdoek met een kwast in hun handen. Oma’s en opa’s deden stiekem ook mee en verbonden met een lange rij tulpen de losse onderdelen van de voorstelling aan elkaar.

Het was woekeren met de ruimte in Stunt en we konden maar vier van de zes doeken beschilderen. We kijken nog of we –met goed weer – een aanvullende sessie kunnen opzetten om ook de resterende twee doeken te beschilderen. Feit is dat de vier beschilderde doeken zijn gemaakt door kinderen die na een zetje in het begin, zich totaal verloren in het schilderen van een fantasie-landschap. Met veel bedankjes van hun zijde bij het vertrek. Heerlijk om dit te hebben mogen begeleiden.

En van ónze kant: dank aan Lionsclub Delft Princestad, bedrijfsruimtedelft.nl en Stichting Stunt die het mogelijk maakten om de kinderen in Voorhof, Buitenhof en Tanthof een middag aan te bieden die hen nog lang bij zal blijven.

Namens de kunstenaars van Vereniging Bacinol,

Rob van Es

‍