Ellemieke Hoogendijk: Fotografie als manier om mensen écht te zien

Soms zijn er van die dingen die je per ongeluk ontdekt, maar die vervolgens alles op z’n plek laten vallen. Voor Ellemieke Hoogendijk was dat fotografie. Ze is van nature nieuwsgierig, vindt veel dingen interessant, maar raakt ook snel afgeleid. Totdat fotografie in beeld kwam. “Dat is het eerste in mijn leven waar ik écht lang door geprikkeld blijf,” vertelt ze. “Je kunt er altijd in groeien, en het heeft zoveel kanten: het creatieve, maar ook het contact met mensen, administratie, netwerk… alles komt samen.”

Ellemieke woont in Delft en heeft een gezin met drie kinderen. Met Ellemieke Fotografie legt ze mensen vast zoals ze écht zijn: niet het perfecte plaatje, maar een beeld waarin je jezelf herkent, gezien worden zoals je bent.
‍

Eerst de mens, dan de foto

Wat Ellemieke zo bijzonder vindt aan haar vak, is hoe snel het vertrouwen ontstaat. “Met fotografie maak je heel snel contact met mensen. Ze vertrouwen je vaak sneller dan je denkt.” Tegelijk weet ze ook dat niet iedereen staat te springen om gefotografeerd te worden. “Niemand vindt het leuk om op de foto te gaan,” lacht ze. “Maar achteraf zijn ze bijna altijd blij met het resultaat. En dan zeggen ze: ‘Het was nog leuk ook.’”

Voor Ellemieke zit de kracht van een goede foto niet alleen in licht of techniek. Het zit in de aandacht. In écht kijken. “Ik ben ook niet van de tijd,” zegt ze. “Ik wil graag weten wie je bent en wie ik voor me heb staan.”

En dat is precies waarom portretten haar zo trekken. “Iedereen heeft een verhaal. Ik kom alleen maar mooie mensen tegen.”
‍

Een beeld dat bleef

Ellemieke begon met fotograferen in 2018, maar haar echte startpunt als ondernemer ligt bij een moment dat ze nooit meer vergeet.

Haar moeder was ziek en kreeg chemo. Op een dag zei haar zwager: ‘We moeten nog even een mooie foto met haar maken.’ Ellemieke had toevallig net een fotocursus gedaan tijdens de zomervakschool en besloot het zelf te proberen.

Het werd een foto waar haar moeder - die foto’s van zichzelf eigenlijk altijd verschrikkelijk vond - trots op was. “Binnen twee weken hing die foto aan de muur,” vertelt Ellemieke. “Toen dacht ik: als ik dit kan… als ik mijn moeder zo kan vastleggen, dan kan ik foto’s maken van iedereen.”

En precies daar begon haar carrière.
‍

Van bruiloften naar portretten met een verhaal

Ellemieke begon met het fotograferen van bruiloften. “Heel leuk, maar ook een wereld waarin je jezelf echt moet laten zien en veel relaties moet opbouwen,” vertelt ze. Inmiddels kiest ze bewuster. Ze wil vooral meer portretten maken, mensen vastleggen zoals ze écht zijn. “Iemands verhaal aanhoren en dat vertalen naar beeld… dat vind ik het mooist.”
‍

Verbinding maken is wat haar drijft

De komende tijd zet Ellemieke haar blik op een nieuw project waar haar hart sneller van gaat kloppen: Humans of the Voorhof. In dit project interviewt ze mensen uit de wijk Voorhof, maakt ze portretten en stelt ze de verhalen tentoon.

“Ik hoop dat mensen elkaar straks tegenkomen en kunnen zeggen: ‘Hé, ik heb jouw verhaal gelezen.’”

Ze fotografeert mensen op een bijzondere manier: “Ik maak een foto van hoe ze denken gezien te worden, en hoe ze willen dat ze gezien worden.”

Het project past precies bij wat Ellemieke het liefste doet: contact maken, verhalen verzamelen en mensen een plek geven in beeld.
‍

Ondernemen op jouw manier

Ellemieke kiest bewust voor een manier van leven én ondernemen die bij haar past. Minder gericht op bezit of status, en meer op vrijheid, energie en verbinding. “Goede dingen doen, mijn hart volgen. Dingen doen waar je energie van krijgt,” vertelt ze.

Ze gelooft sterk in één basisprincipe: als je doet wat écht bij jou past, dan komt het goed.

Maar ondernemen heeft ook een keerzijde. “Ik ben mijn bedrijf. Alles wat ik maak, daar staat mijn handtekening op.” En altijd ‘aan’ moeten staan, is soms vermoeiend. “Je eigen visitekaartje zijn… dat is soms echt zwaar.” Daarom zoekt ze steeds vaker samenwerking op om te kunnen sparren en het niet altijd alleen te hoeven doen. “Ik vind het soms eenzaam om in je eentje te werken.”
‍

Ondernemerslessen: waarde, grenzen en vertrouwen

Een van de lastigste dingen vond Ellemieke het bepalen van haar prijzen. “Dat vond ik heel moeilijk,” zegt ze. “Maar je moet het ook zakelijk zien. Het is mijn tijd. Wil ik hiervoor weg bij mijn gezin? Dan moet het wel waardevol zijn.” En die waarde gaat twee kanten op: “Als er naar waarde wordt geschat, dan kun je je werk pas goed doen.”

Waar ze nu het meest trots op is, is dat ze beter weet wat bij haar past. “Vroeger vond ik dat moeilijk. Nu ben ik duidelijker voor mezelf en voor anderen. Daardoor kan ik beter aangeven wat ik wel wil en wat niet.” Dat geeft rust én ruimte om bewuster te kiezen voor projecten die echt bij haar passen.

Om te ondernemen dichtbij huis sloot Ellemieke zich aan bij Delft Boost Lab. “Wat is er leuker dan netwerken met je eigen buren?” Voor haar voelt New Future Lab als een community waarin mensen elkaar sterker maken. “Zij zien het goede in elkaar.”

Als tip voor andere ondernemers zegt ze: zoek andere ondernemers op. Mensen waarmee je kunt sparren en die je positief helpen. En maak het niet te persoonlijk als iemand “nee” zegt. “Ze wijzen jou niet af,” zegt ze, “maar je dienst en dat kan allerlei redenen hebben.”

‍